Rekultywacja terenu

W miejscach, gdzie kopalnia będzie wydobywać węgiel, zostanie przeprowadzona rekultywacja terenu, tzn. przywrócone jego wartości użytkowe umożliwiające dalsze zagospodarowanie. Grunty będą mogły być przekształcone w teren rekreacyjno–wodny, na przykład ze sztucznym jeziorem. Takie zbiorniki wodne, które powstają po wyrobiskach kopalnianych są dobrym rezerwuarem wody dla rolnictwa, ale również doskonale nadają się do czynnego wypoczynku. W niektórych gminach na terenach pogórniczych powstają stoki narciarskie i ośrodki rekreacyjne.

O formie i sposobie rekultywacji, zagospodarowaniu terenów po byłej odkrywce decydują władze samorządowe i sami mieszkańcy gminy.

Kopalnia zawsze wcześniej informuje gminę, w jaki sposób zamierza zagospodarować obszary po odkrywce. Projekt taki zawsze uzgadniany jest z gminą i to ona ma w zasadzie decydujący głos i wskazuje, gdzie chciałaby mieć las, a gdzie tereny rekreacyjne. Przykładem takiego współdziałania gminy z kopalnią mogą być projekty zagospodarowania zbiorników po wyrobiskach odkrywek Lubstów i Kazimierz. Oba projekty zostały wcześniej przedstawione do akceptacji samorządów Sompolna i Kleczewa. Uzgodniono m. in. w jaki sposób zostaną zagospodarowane tereny wokół zbiorników. Innym przykładem współpracy jest zmiana projektu rekultywacji terenu po polu Bilczew odkrywki Drzewce. Plan przewidywał zasypanie wyrobiska i posadzenie tam lasu. Ale na życzenie mieszkańców gminy Kramsk koncepcja została zmieniona – w miejscu wyrobiska końcowego pola Bilczew powstaje zbiornik wodny o powierzchni 33 ha. Gmina planuje zagospodarowanie terenu wokół akwenu dla celów turystyczno–rekreacyjnych.

Polska może pochwalić się jedną z najlepszych technik rekultywacji terenów pokopalnianych na świecie. Jesteśmy wzorem i przykładem dla innych krajów europejskich, które prowadzą odkrywkową eksploatację złoża. Od 1945 roku do dziś kopalnie w Polsce nabyły około 36 tys. ha, z czego zrekultywowały ponad 18 tys. ha. Nie ma żadnych zaległości w rekultywacji terenów pogórniczych.